No.2
Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /wp-includes/canonical.php:2) in /wp-includes/feed-rss2.php on line 8
Katolickie Centrum Kultury http://kck.diecezja.pl Just another WordPress site Thu, 23 Oct 2014 14:21:37 +0000 pl-PL hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.5 Joanny Łapuszek – Malarstwo http://kck.diecezja.pl/2014/10/joanny-lapuszek-malarstwo/ http://kck.diecezja.pl/2014/10/joanny-lapuszek-malarstwo/#comments Thu, 23 Oct 2014 14:20:55 +0000 admin http://kck.diecezja.pl/?p=952 Wernisaż w poniedziałek 27 października 2014 o godz. 18.00.

Wystawa czynna od 28 do 30 października 2014
od wtorku do soboty, w godzinach 13-17
Kraków, ul. Pijarska 2

www.krakow.pl
www.ngo.krakow.pl
Projekt jest współfinansowany ze środków Gminy Miejskiej Kraków

Joanna Łapuszek jest absolwentką Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom licencjacki z malarstwa uzyskała w 2001 roku. W 2003 roku ukończyła studia magisterskie. Dyplomowy zestaw obrazów uzupełniła dodatkowo aneksem z rysunku. W czasie studiów, w ramach Stypendium Socrates/Erasmus odbyła staż studyjny w Akademii Sztuk Pięknych w Helsinkach w pracowni profesora Henry’ego Wuorila-Stenberg’a. Jest laureatką stypendium Fundacji Gracella przyznawanego w krakowskiej ASP wybitnym absolwentom w zakresie malarstwa, literatury i muzyki.

Młoda artystka po uzyskaniu dyplomu rozpoczęła samodzielną pracę artystyczną rozwijając swoją twórczość malarską i osiągając duże sukcesy wystawowe w Polsce i za granicą (ma za sobą kilkanaście wystaw indywidualnych).
W 2008 roku podjęła studia doktoranckie. W okresie studiów doktoranckich odbyła trzy podróże żaglowcami, które stały się źródłem inspiracji dla jej realizacji malarskich oraz refleksji artystycznej dotyczącej związku natury i sztuki. W czasie tych niezwykłych morskich wypraw, w trudnych warunkach – bezpośrednio w naturze – wykonała serię 313 barwnych szkiców będących zapisem obserwacji żywiołu morza oraz własnych stanów i emocji. Artystka następnie, już w pracowni, część z tej wielkiej serii malarskich notatek zrealizowała w formie dużych olejnych obrazów.
Starała się przy tym zachować bądź nawet wzmocnić nastrój i wyraz plastyczny zarejestrowanych wcześniej przeżyć. Co istotne, w czasie rejsów po oceanach prowadziła systematycznie notatki będące jakby rodzajem dziennika pokładowego – tyle, że dotyczące duchowych i artystycznych przeżyć.

W ten sposób powstała praca doktorska złożona z cyklu obrazów oraz teoretycznych rozważań, dotycząca związków natury i sztuki, zatytułowana „Dziennik z podróży – w pogoni za wszystkimi kolorami świata”, obroniona na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w 2013 roku.

„Wartość prac malarskich Joanny Łapuszek zawsze oceniałem bardzo wysoko – ale prace z jej ostatniego cyklu są wyjątkowe poprzez głęboki kontakt z naturą żywiołu morza i osobistymi przeżyciami artystki. Oba te elementy ucieleśnia bogata forma wizualna budująca w sposób żywiołowy nastrój doświadczeń i przeżyć.

Głównym elementem wyrazu plastycznego prac Joanny Łapuszek jest barwa będąca podstawą konstrukcji i ekspresji obrazów. Uderza w jej obrazach zarówno dynamika, jak i subtelność w określaniu nastroju barwnego. Autentyzm i oryginalność stosowanych tonacji barwnych wynika z bezpośredniej obserwacji zjawisk wizualnych w naturze, z kontaktu z naturą. Jest to głównie zapis stanów wizualnych obserwowanych w przyrodzie, jak i malarski zapis stanów duchowych wywołanych osobistymi przeżyciami, zapis niezwykle wrażliwej artystki i uważnej obserwatorki świata zewnętrznego i duchowego.”

Oprac. prof.Jan Pamuła

]]>
http://kck.diecezja.pl/2014/10/joanny-lapuszek-malarstwo/feed/ 0
Łukasz Murzyn – Digital Revelation http://kck.diecezja.pl/2014/10/lukasz-murzyn-digital-revelation/ http://kck.diecezja.pl/2014/10/lukasz-murzyn-digital-revelation/#comments Fri, 10 Oct 2014 11:37:02 +0000 admin http://kck.diecezja.pl/?p=944 Wernisaż we wtorek 4 listopada 2014 o godz. 18.00

Wystawa czynna od 5 do 21 listopada 2014
od wtorku do soboty, w godzinach 13-17
Kraków, ul. Pijarska 2

www.krakow.pl
www.ngo.krakow.pl
Projekt jest współfinansowany ze środków Gminy Miejskiej Kraków


[nggallery id=49]


DIGITAL REVELATION

„Digital Revelation” Łukasza Murzyna to wystawa cyfrowej sztuki sakralnej. Tradycyjne formy sztuki sakralnej artysta realizuje językiem nowych mediów precyzyjnie wypełniając surowe wymogi teologiczne i liturgiczne stawiane przez Kościół. Wystawa obejmuje szereg wideoinstalacji będących twórczą aktualizacją form szopki bożonarodzeniowej, stacji drogi krzyżowej, ołtarza czy wreszcie całej świątyni – jak ma to miejsce w monumentalnym dookolnym fresku wideo „Msza”, stosowanym już w rzeczywistej liturgii. Łukasz Murzyn proponuje pozytywne odczytanie tradycji artystycznej Kościoła rozumianej jako historia ożywczych intelektualnych przełomów w duchu świętego Franciszka z Asyżu – twórcy pierwszej, żywej szopki – radykalnego happeningu szokującego wiernych doby średniowiecza. Artysta przekonuje, że niemal wszystkie spetryfikowane formy artystyczne uchodzące dziś za ikony konserwatywnej tradycji katolickiej powstając budziły szok a nierzadko sprzeciw części współczesnych. Zawsze jednak stanowiły zbawienną aktualizację języka kulturowej komunikacji i przyczyniały się do odświeżenia i pogłębienia recepcji Ewangelii.

Łukasz Murzyn

Urodzony w 1982 roku w Krakowie. Od 2002 do 2007 roku studiował na Wydziale Malarstwa krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W 2005 roku odbył staż w Hogeschool voor de Kunsten w Utrechcie (Holandia). W 2013 roku uzyskał doktorat na ASP w Krakowie. Wykłada na Wydziałe Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie.
Uprawia malarstwo, tworzy performance oraz instalacje i wideoinstalacje. Autor kilkunastu prezentacji indywidualnych, uczestnik kilkudziesięciu wystaw zbiorowych.
Animator postdyscyplinarnego projektu WYSOKA KULTURA.

]]>
http://kck.diecezja.pl/2014/10/lukasz-murzyn-digital-revelation/feed/ 0
Wioletta Jaskólska – Malarstwo http://kck.diecezja.pl/2014/09/wioletta-jaskolska-malarstwo/ http://kck.diecezja.pl/2014/09/wioletta-jaskolska-malarstwo/#comments Tue, 16 Sep 2014 08:44:13 +0000 admin http://kck.diecezja.pl/?p=931 Wernisaż we wtorek 7 października 2014 o godz. 18.00.

Wystawa czynna od 8 do 23 października 2014
od wtorku do soboty, w godzinach 13-17
Kraków, ul. Pijarska 2

www.krakow.pl
www.ngo.krakow.pl

Projekt jest współfinansowany ze środków Gminy Miejskiej Kraków

Wioletta Jaskólska urodziła się w Lidzbarku Warmińskim, studiowała na Wydziale Artystycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie oraz Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, dyplom z grafiki otrzymała w 1995 r. W 2003 r. uzyskała tytuł doktora w zakresie malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie , a 2010 r. uzyskała habilitację. Obecnie pracuje na stanowisku profesora w Instytucie Sztuk Pięknych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, uprawia malarstwo i rysunek.
W dorobku ma 40 wystaw indywidualnych i ok. 80 zbiorowych w kraju i za granicą, między innymi w: Elblągu, Warszawie, Zagrzebiu, Wilnie, Norymberdze i Chateauroux. Jest stypendystką Fonds d’Aide Aux Lettres Polonaises Independantes w Paryżu (2001 r.) oraz Fondazione Giovanni Paolo II (2002 r.). Otrzymała też nagrodę na wystawie WMRGiR – Gdańsk-Oliwa w 2002 r.

[nggallery id=48]

Weduta to temat szczególny. Wbrew pozornej użytkowości, powodem jego narodzin i kolejnych, w historii malarstwa, powrotów do tego tematu, była fascynacja romantyzmem miasta, który do dziś pociąga malarzy. W procesie portretowania miasta artystka ma świadomość „krawędzi epoki realizmu”.

W obrazach z lat 2000 – 2002 kadr fotograficzny jeszcze podporządkowuje sobie malarkę, która dopiero nieśmiało, z muzyki, rytmu kierunków zaczyna układać swój własny porządek. W pracach z lat 2002-2006 jeszcze pojawia się detal, ornament, krata balkonu, gzyms, ale już światło dokonuje syntezy formy. Helioplastyka kubistycznych brył zamienia się
w prześwietloną materię malarską. Formy architektoniczne przerośnięte są organiczną formą pejzażu tak, że nie wiemy czy to miasto wyrasta z pejzażu czy pejzaż przelewa się przez mury miasta. W obrazach wyczuwamy prawidłowość, porządek, dyscyplinę, artystka odczuwa potrzebę silnej formy, zmienia optykę, powstają płótna, w których szeroka plama zagarnia pejzaż układając go w system. Autorka zamalowuje fragmenty kadru, chowa je za mglistą kurtyną szarości zostawiając to co odrealnione, co najtrafniej oddaje tajemnicę miejsca.

Widziałam wystawę w Galerii EL. Wystawione obrazy, jak mało które wytrzymały przestrzeń gotyckiej nawy i agresywną materię ceglanych ścian. Chyba tu najpełniej można było zobaczyć dojrzałość propozycji malarskiej pani Jaskólskiej.

W obrazach najnowszych pojawiają się multiplikacje.

Monumentalna skala, panoramiczna przestrzeń, większa niż może objąć nieruchome oko, wprowadza nas w estetykę fototapety by za chwilę geometryczny podział pejzażu, rytm cieni otworzył malarską przestrzeń miasta wzniesionego z szarości i światła.

Portrety miast – taki tytuł Wioletta Jaskólska nadała kilku swoim wystawom. Portretuje Paryż, Birmingham, Sienę, Lizbonę, Salzburg a przede wszystkim Lidzbark. Fascynuje ją założenie, plan, porządek średniowiecznego miasta, jego zamkniecie, narastanie, i w końcu otwarcie na pejzaż. Mówiąc za Herbertem artystka patrzy okiem historyka i jaskółki, jej panoramy, widoki z wieży i z lotu ptaka są wyrazem odwiecznej tęsknoty za miastem idealnym znanym z utopijnych miast Liber Chronicarum, miniatur godzinek księcia de Berry, czy symetrii wyludnionych miast Piero della Francesco. W rzeczywistości malowanej en grisaille, w jej świetlistej szarości gdzie biel nie jest bielą, a czerń czernią, dopatrujemy się szlachetności ziemnych pigmentów. Jesteśmy prowadzeni logiką światła budowanego nie walorem a subtelnym drgnieniem temperatury barwy.

Jest to malarstwo północy. Pustka tych melancholijnych wedut przywodzi na myśl powietrze malarstwa Vilhelma Hammershoi i jego poezję ciszy. To wartość znaleziona między rygorem Carpaccia i Masaccia a oschłością Hoppera czy Diebenkorna. Do dialogu z nimi malarka przyznaje się wprost.

Fazy pokonywania warsztatu, dla widza zakryte, budowane cięciem drzeworytnika, kreską suchej igły, przypadkiem odprysku. Podskórna droga rzemiosła. Warsztat grafika i rysownika miały duży wpływ na malarstwo pani Jaskólskiej.

Oglądałam rysunki – nie ekspresyjne ale zdeterminowane, mocne, konstrukcyjne. To właśnie rysunek tworzy kanwę malarstwa Wioletty Jaskólskiej. Zakrywana kolejnymi warstwami farby kreska, od początku zawiązuje obraz. Widoczna w tym malarstwie jest świeżość szkicu, niedokończenie, niedopowiedzenie, a raczej posługując się językiem fotografa, prześwietlenie, nieostrość, poruszenie. Malarka od lat fotografuje. Jeden nerw, jedną myśl wskazującą na dojrzałość koncepcji wyczuwamy na równi w jej fotografii, rysunku
i malarstwie.

W zapiskach malarka wielokrotnie wraca do problemu metafizyki, chce by ten pierwiastek był czytelny w jej malarstwie, wplata go w przestrzeń tajemniczych, zagadkowych, wyludnionych, jakby zasypanych pyłem wulkanicznym miast . Na spotkanie tajemnicy tego Civitas sanctis artystka idzie sama. Czytam te obrazy jako labirynt, z którego Wioletta Jaskólska nie chce wyjść dopóki nie rozczyta do końca jego logiki. Świadomie posługuje się kolorem, ważne są dla niej wybory, decyzje. Subtelnie a jednocześnie sensualnie podchodzi do gestu, materii malarskiej i formy. Obrazy są dowodem na „myślenie malarskie”, jak to określił Paul Cezanne, który również, między pejzażem a architekturą znajdował sens przestrzeni .

Marzanna Wróblewska’Warszawa 7 stycznia 2013 r.

]]>
http://kck.diecezja.pl/2014/09/wioletta-jaskolska-malarstwo/feed/ 0
„Znaki obecności” – Łukasz Gil http://kck.diecezja.pl/2014/06/znaki-obecnosci-lukasz-gil/ http://kck.diecezja.pl/2014/06/znaki-obecnosci-lukasz-gil/#comments Wed, 11 Jun 2014 11:54:50 +0000 admin http://kck.diecezja.pl/?p=918 Wernisaż we wtorek 10 CZERWCA 2014 o godz. 18.00

Wystawa czynna od 11 do 25 CZERWCA 2014
od wtorku do soboty, w godzinach 13-17

Kraków, ul. Pijarska 2

www.krakow.pl
www.ngo.krakow.pl
Projekt jest współfinansowany ze środków Gminy Miejskiej Kraków


[nggallery id=47]


Łukasz Gil urodzony w 1982 roku w Rzeszowie. Absolwent Wydziału Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego. W 2010 uzyskał dyplom z wyróżnieniem w pracowni malarstwa prof. Stanisława Białogłowicza oraz pracowni rysunku prof. Marleny Makiel Hędrzak. Uhonorowany I nagrodą im. Jerzego Panka za najlepszy dyplom 2010 roku. W czasie studiów członek koła Artystyczno Naukowego Razem. Od 2010 asystent w pracowni malarstwa Wydziału Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego. Należy do Związku Polskich Artystów Plastyków. Swoje obrazy prezentował na ponad 70 wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju oraz za granicą. Uczestniczy w plenerach i warsztatach artystycznych. Laureat nagród i stypendiów. Autor i twórca scenografii teatralnych. Jego obrazy znajdują się w kolekcjach prywatnych i publicznych. Obecnie doktorant Instytutu Sztuk Pięknych Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, na kierunku Sztuki Piękne. Uprawia malarstwo, rysunek oraz grafikę, autor wystaw
problemowych. Mieszka i pracuje w Rzeszowie.

Kiedy sami pragniemy tworzyć, wydani na pastwę całego dzisiejszego zamętu w kryteriach i wartościach, jedyne, co może nas uratować, to własna idee fixe, własne marzenia o sztuce, które nosimy w sobie, nasze własne spojrzenie na świat i przekonanie o tym, co w nim ważne, stałe, wieczne, a co przelotne i chwilowe. Lawirujące rozumnie pomiędzy wiecznym a chwilowym, zewnętrznym i własnym, mamy jednak szansę nie zagubić siebie i jednocześnie, nie odciąć od świata. Własna busola wytworzona wśród doświadczeń, może być siłą napędową dla twórczości, która wyznacza drogę w przód. Każdy człowiek ma jakieś swoje upodobania, coś lubi, coś pomija, coś go wzrusza, bez czegoś nie może żyć. Tak i artysta ma swoje szczególne upodobania do takiej, a nie innej sztuki, takiego, a nie innego sposobu formułowania utworu, takiego a nie innego stosowania koloru, kształtu, kontrastu,. Selekcja i wybór, a zatem i ograniczenie, jest codzienną praktyką malarza i ograniczenie to jest koniecznością, gdyż każdy jest ograniczony z racji swej ludzkiej kondycji. I z ograniczenia tego każdy sam zdaje sprawę.

(Jacek Sempoliński, Władztwo i służba- myśli o sztuce ,Lublin 2001)

Obraz jest zapisem chwili.

Moje malarstwo rozwija się przede wszystkim w cyklach prac. Część jest zamknięta, a inne przez konkretne powody rozrastają się wydają się być wędrówką od figury do struktury. Człowiek w moich odczuciach staje się symbolem, umownym znakiem, przekazem w rozmowie z nim – z sobą samym. Jest to wynik refleksji powstałej między namiętnym przejęciem się czymś a kontemplacją. Cykle obrazów: O człowieku, Nieodwracalność, W poszukiwaniu człowieka, Zagubiony, Przestrzenie
samotności, Ślady życia – powstały we mnie w wyniku wielu zjawisk i przemyśleń. Są przede wszystkim refleksją inspirowaną problemami czasu, sztuki i wydarzeń toczącego się życia, rodzącego się nagle i dojrzewającego od czasu zmaterializowania. Poszukuje, sprawdzam, odczuwam niedosyt, powracam. W mojej opinii to człowiek zawiera najwięcej magii treściowej, która prawdopodobnie nigdy nie zostanie wyczerpana prze zemnie. W malarstwie dążę do ulokowania własnego świata na krawędzi między
refleksją a logiką, na krawędzi ulotnej chwili i ostatecznego sensu. Wymowa moich prac jest adekwatna do stanu ducha, jaki aktualnie przeżywam. Obraz jest miejscem, w którym spotykają się nasze doświadczenia obecności i nieobecności. Strefa widzialności, która przysługuje ciałom, obejmuje zarówno to, co na zewnątrz ciała, jak i to, co jest jego obrazem wewnętrznym. Człowiek malujący, o ile chce zachować siebie, swą kondycję i swą godność, nie może życia pojmować, jako czegoś odrębnego
od sztuki.

Łukasz Gil

]]>
http://kck.diecezja.pl/2014/06/znaki-obecnosci-lukasz-gil/feed/ 0
I Ty możesz wspierać kulturę! http://kck.diecezja.pl/2014/02/i-ty-mozesz-wspierac-kulture/ http://kck.diecezja.pl/2014/02/i-ty-mozesz-wspierac-kulture/#comments Wed, 26 Feb 2014 10:10:32 +0000 admin http://kck.org.pl/?p=728 1 % dla Galerii „Krypta u Pijarów” Katolickiego Centrum Kultury – Nasz nr KRS 0000108353

Nasz nr KRS 0000108353

Misją naszego Stowarzyszenia jest propagowanie kultury chrześcijańskiej we wszystkich jej wymiarach tj. wspieranie, rozwijanie i propagowanie twórczości artystycznej ,plastycznej i muzycznej poprzez organizowanie wystaw sztuki współczesnej, fotografii i koncertów.

Wydarzenia takie są troską o integralny rozwój człowieka w oparciu o uniwersalne wartości kulturalne i moralne. Idea naszej działalności to również dbanie o rozwój kultury polskiej podejmowanie szeroko pojętej edukacji kulturalnej.

Kto może przekazać 1% podatku organizacjom?

• – podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych,
• – podatnicy opodatkowani ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych,
• – podatnicy prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą i korzystający z
liniowej, 19-procentowej stawki podatku.

Jak przekazać 1% podatku organizacji pożytku publicznego?

1. Wybrać organizację pożytku publicznego, której chcemy przekazać 1%. KATOLICKIE CENTRUM KULTURY KRS: 0000108353

2. Wypełnić odpowiednią rubrykę w rocznym zeznaniu podatkowym (PIT-36, PIT-36L, PIT-37, PIT-28, PIT-38). Wpisujemy kwotę, którą chcemy przekazać dla OPP, nie może ona jednak przekraczać 1 % podatku należnego, wynikającego z zeznania podatkowego, po zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy w dół (art.45 ust.5c ustawy o pdpf). Po wyborze Katolickiego Centrum Kultury należy wyrazić zgodę na przetwarzanie danych osobowych poprzez zakreślenie odpowiedniego okienka.

3. Pieniądze – 1% podatku należnego – na konto wybranej organizacji przekaże urząd skarbowy w terminie do 3 miesięcy. Z wyliczonej kwoty potrącone zostaną koszty przelewu. Podatnik nie może podzielić swojego 1% między kilka organizacji. 1% można przekazać tylko w zeznaniach podatkowych złożonych w terminie (art.45 ust.5f ustawy o pdpf).

Szczegółowe informacje dotyczące odliczenia 1% od podatku dostępne są na stronie www.ngo.pl.

Każda Organizacja Pożytku Publicznego ma obowiązek terminowego składania sprawozdań rocznych (merytoryczne i finansowe), które możecie Państwo znaleźć na stronie Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w bazie sprawozdań OPP – http://bopp.pozytek.gov.pl/.

Serdecznie dziękujemy za przekazanie 1% !

Darowizny

Zachęcamy Państwa również do dokonywania darowizn na cele statutowe Stowarzyszenia
KATOLICKIE CENTRUM KULTURY

Dane do przelewu:

Katolickie Centrum Kultury
ul. Zamoyskiego 2
30 – 523 Kraków
nr konta bankowego do wpłaty darowizn: 14 1240 4650 1111 0000 5157 9081

Dziękujemy za wsparcie.

]]>
http://kck.diecezja.pl/2014/02/i-ty-mozesz-wspierac-kulture/feed/ 0
„Medytacje” – Kinga Polit http://kck.diecezja.pl/2013/11/medytacje-kinga-polit/ http://kck.diecezja.pl/2013/11/medytacje-kinga-polit/#comments Fri, 01 Nov 2013 11:46:26 +0000 admin http://kck.diecezja.pl/?p=912 Wernisaż we wtorek 5 listopada 2013 o godz. 18.00

Wystawa czynna od 6 listopada do 23 listopada 2013
od wtorku do soboty, w godzinach 13-17
Kraków, ul. Pijarska 2

Obraz mnie prowadzi.
Idąc jego tropami – podobnie jak Gauguin pytający ” skąd przychodzimy? kim jesteśmy? dokąd zmierzamy? ” – szukam odpowiedzi na pytanie ” kim jestem? „. To jakby w pewnym sensie autoterapia. Zaczynam inna, kończę jako ktoś inny.
Obraz objawia mi mnie samą.
Medytuję. Powtarzam. Drążę.
Postać uniwersalna – człowiek – zamienia się w kobietę i mężczyznę. Patrzę jak snuje się opowieść o mnie. Maluję ją. Wydobywam z niebytu, z podświadomości, jak powiedziałby mistrz Jung.
Będąc uczciwą wobec samej siebie wierzę, że mówię o czymś więcej niż tylko o sobie. Bo jestem cząstką wszechświata, częścią większej całości.

Kinga Polit 2013


[nggallery id=46]


Kinga Polit
Urodzona w Krakowie. Studiowała na Wydziale Malarstwa krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Dyplom uzyskała w1996 roku w pracowni prof. Włodzimierza Kunza. Absolwentka Dwusemestralnego Studium Arteterapii w Polskim Instytucie Ericksonowskim. W roku 2010 uzyskała stopień doktora na Wydziale Malarstwa krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, pod opieką promotorską prof. Zbigniewa Bajka. W latach 2005-2012 prowadziła zajęcia z malarstwa i rysunku na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie.
Uprawia głównie malarstwo i rysunek, współprowadzi warsztaty artystyczno-rozwojowe, interesuje się psychologią i jej powiązaniami ze sztuką.
Wraz z Katarzyną Bruzdą, artystką graficzką, tworzy duet artystyczny Pracownia Po Kryjomu. Współtworzy wraz z pięciorgiem krakowskich twórców grupę artystyczną Atraktor.
Od 2013 zatrudniona w Wyższej Szkole Technologii Informatycznych w Katowicach, na kierunku Grafika, gdzie prowadzi zajęcia z malarstwa, rysunku i kompozycji.
Brała udział w wystawach indywidualnych i zbiorowych zarówno w kraju jak i za granicą.

Medytacje

Związki słowa i malarstwa od dawna były obecne w działaniach Kingi Polit, z tym, że nigdy nie miało to charakteru ilustracji określonego utworu literackiego. Jedną z najciekawszych jej realizacji, powstałych jeszcze w czasie studiów, był cykl obrazów inspirowanych prozą Antoine’a de Saint- Exupery.
O tyle jest to ważne, że Kinga Polit dość wcześnie zaczęła malować abstrakcyjnie, co wcale nie znaczyło, że „beztreściowo”.
Prace artystki, nasycone symbolicznymi znaczeniami, pełne tajemniczych form, z czasem zaczęły uwalniać się od narracji i zaczęły odwoływać się do malarstwa gestu. Inspirowane twórczością Pierra Soulage’a , o ograniczonej gamie kolorystycznej, zgrzebne, wykorzystujące surowe, niezagruntowane płótno lniane , wyrastały z potrzeby uniwersalizowania przekazu przy jednoczesnym nasycaniu go własną emocją; wyrażał ją czytelny, „gęsty” dukt pędzla. Ów ślad pojawia się w obrazach malowanych w ostatnich latach, z tym, że w towarzystwie ludzkiej figury.

Zwrot w stronę figuracji, po okresie wyciszenia aktywności twórczej, dla samej autorki był zaskoczeniem. To nie była wykalkulowana decyzja. Postać ludzka pojawiła się, jako konieczność, jako jedyny sposób opisania stanu, w którym autorka się znalazła…
… zajęła się anatomią bólu.
Cykl kilkunastu obrazów olejnych na płótnie i kilkudziesięciu prac wykonanych kredką na papierze, zatytułowanych „Hiob” – o nich była mowa przed chwilą – w konsekwencji złożył się na pracę doktorską Kingi Polit.
Nie wiem, czy mam prawo do takiego stwierdzenia, ale wszystkie one były autoportretami.
Trzeba mieć powody, by powoływać się na Hioba, utożsamiać z nim. Inaczej będzie to zuchwalstwo, niesmaczne uzurpatorstwo.
Dramatyczne doświadczenia życiowe malarki, które zachwiały jej poczuciem sensu bycia, sprawiły, że na jakiś czas w ogóle zaprzestała malowania, by po dłuższej przerwie uwierzyć, że malarstwo może być ratunkiem, wybawieniem.
Bo na dobrą sprawę, poza malarstwem, niewiele ma.
By tak się stało, obrazy musiały być jej i o niej, musiały być prawdziwe, musiały opowiadać, ale tym razem opowiadać historię z jej życia; musiały być inne niż wcześniej.
Agresywny kolor oparty na kontrastach błękitów i czerwieni, konwulsyjnie poskręcane strzępy postaci, kikuty wypalonych ciał, otwarte brzuchy z owalem embrionów niosły napięcie na miarę obrazów Bacona.
Artystka jest osobą świadomą, również świadomą odniesień kulturowych swojego malowania. Potrafi dostrzec niebezpieczeństwo patosu, niebezpieczeństwo stylizacji, niebezpieczeństwo zapożyczeń , jej obrazy cyklu „Hiob” ocierały się o to, ale nie przekraczały granicy; zapewne dlatego, że wyczuwało się w nich autentyczność, prawdę.
Kuracja wstrząsowa, zabieg hartowania polegający na poddaniu materii działaniu skrajnych czynników, często przynosi pożądany efekt. Z czymś takim mieliśmy do czynienia w tym przypadku.
Dramat często idzie w parze z pięknem; cykl „Hiob” to piękne obrazy.
Stan podobnego napięcia nie może trwać długo… można się wypalić do cna, albo… zdobyć na dystans, na refleksję. Dobrze, jeśli dalej można malować, jest o czym malować.

Oranżowe, rytmicznie zakomponowane najnowsze obrazy Kingi Polit noszą tytuł „Medytacje” – związek z wcześniejszymi, jest oczywisty. Ciągle obecna jest na nich figura ludzka; postaci je wypełniające wydają się spokojniejsze, ale wcale nie wolne od cierpienia. To wciąż osmalone, pokryte czarną sadzą sylwety, leżące na marach lub przykucnięte, bez wyraźnych oznak płci, bez wyraźnych zamiarów działania, co wcale nie oznacza, że martwych.
Rytm figur ludzkich ułożony jest tak na płótnach, że mógłby zamienić się w ornament, w ciąg znaków bez określonego znaczenia, gdyby nie sposób malowania – zarówno samych postaci jak i ich otoczenia – mięsisty, z „nerwem”, ewokującym emocje; gdyby nie kolor emitujący ciepło i światło. Wyczuwamy na tych /w tych/ płótnach życie, wyczekiwanie, „poruszenie”…
To stan oczekiwania, szukania odpowiedzi na często zadawane pytania: po co? Co dalej?
Jest w nich nadzieja, że postaci otrzepią się z popiołu, wyprostują, ruszą; że rozżarzony świat wystygnie na tyle, by nie parzył – a jednocześnie będzie można się przy nich ogrzać.

Zbigniew Bajek

]]>
http://kck.diecezja.pl/2013/11/medytacje-kinga-polit/feed/ 0
Malarstwo, Fotografia, Obiekty http://kck.diecezja.pl/2013/09/malarstwo-fotografia-obiekty/ http://kck.diecezja.pl/2013/09/malarstwo-fotografia-obiekty/#comments Mon, 16 Sep 2013 07:36:12 +0000 admin http://kck.diecezja.pl/?p=862 KRZYSZTOF POLKOWSKI – malarstwo, fotografia, obiekty

Wernisaż we wtorek 24 września 2013 o godz. 18.00


Wystawa czynna od 25 września do 17 października 2013
od wtorku do soboty, w godzinach 13-17
Kraków, ul. Pijarska 2

ŚWIĄTYNIA – GALERIA , GALERIA – ŚWIĄTYNIA

SACRUM – PROFANUM, PROFANUM – SACRUM

CAŁA SZTUKA, I TA ŚWIĘTA, I TA ŚWIECKA, POCHODZI OD BOGÓW

Jerzy Nowosielski

„Jest sprawą oczywistą, że nie wszystko, co znajdzie się przypadkowo lub z rozmysłem w obszarze miejsca kojarzonego z sacrum, rozumianego jako rodzaj konkretnej lub nieokreślonej świętości, należy definiować jako potencjalnie święte. Nie jest to bowiem zależne od samej rzeczy i miejsca, prędzej decydują o tym jego atrybuty, a może przede wszystkim intencja. Ale i tu nie ma żadnej gwarancji odnalezienia świętości. Siedzibą sacrum może stać się wszystko, nawet zwykłe przedmioty. Różnorodne miejsca czy osoby mogą otrzymać tę właściwość, ale też ją utracić. To samo tyczy się profanum i wszelkich skojarzeń związanych z tą sferą. Na domiar złego, obszary te potrafią się skutecznie przenikać. Trudno także pominąć fakt, iż tzw. hierofanie to pierwotnie reprezentacje świata profanum, w których uosabia się świętość. ”


[nggallery id=45]


KRZYSZTOF POLKOWSKI

Urodzony w 1958 w Gdańsku. W 1985 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Pięknych w Gdańsku, dyplom w pracowni prof. Kazimierza „Kacha” Ostrowskiego. Od 1997 pracownik naukowo – dydaktyczny Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, obecnie adiunkt ze stopniem dr hab. sztuki na Wydziale Malarstwa.

Zajmuje się malarstwem, rysunkiem, fotografią, sztuką włókna, instalacjami site – specific a także jako kurator, organizacją i produkcją projektów artystycznych.

]]>
http://kck.diecezja.pl/2013/09/malarstwo-fotografia-obiekty/feed/ 0
„Malarskie pytanie o sacrum” http://kck.diecezja.pl/2013/06/malarskie-pytanie-o-sacrum/ http://kck.diecezja.pl/2013/06/malarskie-pytanie-o-sacrum/#comments Tue, 11 Jun 2013 06:13:19 +0000 admin http://kck.diecezja.pl/?p=848 Wystawa malarstwa pedagogów Wydziału Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego

prof. Stanisław Białogłowicz, prof. Tadeusz Boruta, prof. Antoni Nikiel, prof. Marek Olszyński, prof.Marek Pokrywka, prof. Jadwiga Szmyd- Sikora, dr Jacek Balicki, dr Katarzyna Cwynar, dr Magdalena Cywicka, dr Małgorzata Drozd-Witek, dr Jarosław Sankowski

Wystawa czynna od 12 do 28 czerwca 2013
od wtorku do soboty, w godzinach 13-17
Kraków, ul. Pijarska 2


Wybitna sztuka – malarstwo, rzeźba, grafika, muzyka, teatr, literatura – jest w stanie odnaleźć utracony przez zlaicyzowaną kulturę sens sacrum, ukazać w skończonej materialnej formie dzieła – nieskończoność. Może nie ociera łez, nie wysłuchuje modlitw i próśb, ale o wiele głębiej i wielowarstwowo formuje człowieka, ukazując mu – nieznany w konsumpcyjnym świecie – obszar bezinteresownego zachwytu. Pytania o sacrum, które stawia dzieło sztuki nie dają gotowych odpowiedzi, lecz zapraszają do przeżycia – otwarcia się na doświadczenia transcendentne.

Kultura współczesna – zatracając charakter kultury symbolicznej na rzecz konsumpcyjnej – spowodowała wyalienowanie się człowieka. Jego relacje ze światem, a także z drugim człowiekiem, stają się tylko przedmiotowe. Tym samym nie ma on poczucia swej podmiotowości. Coraz częściej współczesny człowiek doświadczając wyobcowania, własnej niewystarczalności i kruchości, łaknie jakiejś duchowości, chce przekraczać uwarunkowania naszego „tu i teraz”. W wyrwaniu z uprzedmiatawiających trybów cywilizacji, obok religii, pomocna staje się sztuka.

Niewątpliwie prawdą jest, że sfera doznań estetycznych jest w stanie wyrwać człowieka z mechanizmów rządzących codziennym życiem, pozwala – przynajmniej na chwilę –dotknąć jakiejś innej, transcendentnej wobec nas rzeczywistości. Ta jej siła jest powodem, że dla licznej grupy artystów, koneserów, krytyków, sztuka przyjmuje funkcję swoistej religii. Artysta tworząc – może podnieś najmniejszy fragment rzeczywistości do wymiaru ogólnego symbolu. Poprzez swoje dzieła – uczy podmiotowo przeżywać świat, wnika w jego wewnętrzną strukturę.

*

Z terenów Podkarpacia pochodzi wielu wybitnych artystów. Jest tu też kilka liceów plastycznych, których najzdolniejsi absolwenci od dziesięcioleci zasilają uczelnie artystyczne w całej Polsce. Jednak dopiero od kilkunastu lat, kiedy w Rzeszowie powstał Instytut Sztuk Pięknych (obecnie Wydział Sztuki), tutejsza młodzież ma możliwość kształcenia się w swoich rodzinnych stronach. Ta nowa przestrzeń edukacji artystycznej, zasilona pedagogami wykształconymi w krakowskiej ASP i lubelskim UMCS bardzo dynamicznie się rozwija tworząc nowe środowisko na mapie kulturalnej kraju. Wprawdzie wśród artystów pracujących na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego jest wielu twórców znanych, o dużym dorobku artystycznym, to jednak to nowe środowisko nie jest dostatecznie rozpoznane. Krakowska wystawa w pewnym stopniu próbuje tą lukę poznawczą wypełnić zwracając uwagę na charakterystyczne otwarcie się tutejszych malarzy na doświadczenie sacrum.

W swych obrazach – zarówno abstrakcyjnych jak i przedstawieniowych, pejzażach czy w ikonografii religijnej – próbują oni znaleźć formę dla wyrażenia transcendencji. Istotną inspiracją w ich artystycznych poszukiwaniach jest wielowiekowe dialogowanie, na terenach dzisiejszego Podkarpacia, kultury wschodu i zachodu, jak i różnych religii i Kościołów.

Tadeusz Boruta

]]>
http://kck.diecezja.pl/2013/06/malarskie-pytanie-o-sacrum/feed/ 0
„W trójnasób” http://kck.diecezja.pl/2013/05/w-trojnasob/ http://kck.diecezja.pl/2013/05/w-trojnasob/#comments Wed, 08 May 2013 10:46:12 +0000 admin http://kck.org.pl/?p=818 Tytuł wystawy ” W trójnasób”( jako spotkanie naszej trójki. Po raz drugi bowiem będziemy wystawiać w tym składzie grupy , po wszystkich zmianach , które miały miejsce)Jest to świadomy wybór- odniesienie do tytułów prac prof . Jacka Waltosia. Nadrzędnym argumentem , który przemawia za tym by scalić nas w grupę, jest fakt iż wspólnie ukończyliśmy pracownię Mistrza – profesora Jacka Waltosia..

Galeria Katolickiego Centrum Kultury „Krypta u Pijarów”
ma zaszczyt zaprosić na wystawę
Grupa 77- Iwa Kruczkowska, Magdalena Siejko Przemysław Sławiński
malarstwo”Krypta u Pijarów”

Mamy wielki szacunek do klasycznego warsztatu malarza, który stanowi bazę naszych poczynań na miarę sztuki. Element ten łącząc, jednocześnie stanowczo podkreśla odrębność każdego z nas.
Stanowimy małą grupę znajomych, przyjaciół. Wspólnie podejmujemy działania wystawiennicze. Łączą nas zainteresowania, być może poglądy. Mamy podobne spojrzenie i przemyślenia dotyczące pewnych aspektów życia, do których odnosimy się w pracach. Staramy się wspierać w swoich działaniach i współpracować , przygotowując projekty kolejnych wystaw.
W grupie a jednak osobno.Praca malarza to droga , którą podąża się w samotności. Każdy z nas w pojedynkę bierze odpowiedzialność za swoją twórczość i fakt zjednoczenia w grupie nie zmienia tego stanu rzeczy. Wszelkie podobieństwa formalne, czy też treściowe są tylko podobieństwami, które wciąż stanowią o odrębności każdej z osób.
Język Grupy 77Malarstwo , rysunek, rzeźba, scenografia, tkanina, instalacja, grafika. Grupa 77 jest bytem nieformalnym, który nie manifestuje swojego programu na rzecz „wolności twórczej” poszczególnych członków grupy.


[nggallery id=44]


Wernisaż we wtorek 14 maj 2013 o godz. 18.00

Wystawa czynna od 15 do 31 maja 2013
od wtorku do soboty, w godzinach 13-17
Kraków, ul. Pijarska 2

Przemysław Sławiński1998-2003 Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie Wydział Malarstwa, Pracownia Prof. Jacka Waltosia. Dyplom magistra sztuki w kierunku Malarstwo Sztalugowe, dodatkowo aneks z Rysunku i Struktur Wizualnych, praca dyplomowa z wynikiem celującym i z wyróżnieniem1992-1996 Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Kielcach Specjalność Meblarstwo Artystyczne
Iwa Kruczkowska – Król ur. w Zabrzu w 1977 roku. Absolwentka Krakowskiej ASP dyplom w 2004r. z malarstwa sztalugowego w pracowni Prof. Jacka Waltosia z aneksem z tkaniny unikatowej u Prof. Lilli Kulki. Dyplom z specjalności scenografia pod kierunkiem Prof. Krystyny Zachwatowicz – Wajda w 2004 r Zajmuje się malarstwem, scenografią i tkaniną unikatową
Magdalena Siejko Urodzona w 1977r..Ukończyła studia z wyróżnieniem na Wydziale Malarstwa ASP w Krakowie. W 2009r obroniła tytuł doktora sztuk pięknych. Obecnie prowadzi wykłady na UJ w Krakowie.

]]>
http://kck.diecezja.pl/2013/05/w-trojnasob/feed/ 0
„Konfrontacje” – Grafika. http://kck.diecezja.pl/2013/04/konfrontacje-grafika-krakow-wroclaw/ http://kck.diecezja.pl/2013/04/konfrontacje-grafika-krakow-wroclaw/#comments Mon, 22 Apr 2013 09:25:46 +0000 admin http://kck.org.pl/?p=807 Wystawa towarzysząca Międzynarodowemu Triennale Grafiki w Krakowie.

Galeria Katolickiego Centrum Kultury „Krypta u Pijarów” ma zaszczyt zaprosić na wystawę

„Konfrontacje” – Grafika. Kraków- Wrocław
wystawa towarzysząca Międzynarodowemu Triennale Grafiki w Krakowie

Dziesięciu grafików z Krakowa (Adam Brincken, Marcin Cziomer, Jerzy Dmitruk, Bogdan Miga, Henryk Ożóg, Jan Pamuła, Jacek Sroka, Krzysztof Tomalski, Monika Wanyura Kurosad, Jacek Zaborski oraz dziesięciu grafików z Wrocławia (Dudek-Dürer, Et Ber Warlikowska, Frąckiewicz, Gertchen, Gorzelak, Janusz-Strzyż, Nitka, Nowicki, Olszewski, Tyszkiewicz) prezentuje różnorodne prace.

Wernisaż w środę 24 kwietnia 2013 o godz. 18.00

Informacje o wystawie
Wystawa czynna od 25 kwietnia do 10 maja 2013
od wtorku do soboty, w godzinach 13-17
Kraków, ul. Pijarska 2

[nggallery id=43]


Przed trzema laty z inicjatywy Krzysztofa Dziedzica oraz Marcina Cziomera powstała wystawa Grafika. Kraków Wrocław. Konfrontacje I.
Tym razem drugą edycję tej wystawy kontynuują w roli kuratorów Marcin Cziomer, Andrzej Dudek-Dürer

W projekcie uczestniczą zarówno bardzo znani artyści w Polsce, profesorowie i pedagodzy polskich uczelni jak i twórcy młodszego pokolenia,laureaci licznych nagród na całym świecie. Wystawa reprezentuje bardzo różnorodne podejście do zrozumienia idei grafiki współczesnej – zarówno od strony formy, jak i technologii.

]]>
http://kck.diecezja.pl/2013/04/konfrontacje-grafika-krakow-wroclaw/feed/ 0